Langstaartwolluis

Pseudococcus longispinus 

Herkennen van langstaartwolluis: 
opvallend kenmerk van langstaartwolluis  zijn de 2 lange staartharen. Hun lengte is minstens die van het lichaam maar vaak langer. Ook rondom hun lichaam hebben langstaartwolluizen wat langere wasdraden dan de meeste andere wolluizen. Ze hebben een wat pluizig aanzien. De lichaamskleur is lichtgrijs met een lengtestreep over de rug. Het is een levendbarende soort, eitjes blijven in het lichaam van de moeder en dus zijn er geen zichtbare eimassa's. Het vrouwtje is 3-4 mm lang en meer langgerekt dan het vrouwtje van veel andere wolluissoorten. De luis zit vaak verscholen in een pluizige witte massa.

Schade door langstaartwolluis:
houdt van een warme en vochtige omgeving en zit vaak op verscholen plaatsen, zoals in okselknoppen, bloemknoppen of onder vruchtschutblaadjes. Daar prikken ze de plant aan en zuigen sappen. Aangeprikte plekken groeien niet mooi of helemaal niet uit en dat betekent voor sierplanten aanzienlijke schade. Tropische vruchten kunnen bruine beurse plekken krijgen en daarop kunnen andere plagen, bv. schimmels vervolgens ook hun gang gaan. Vruchten zijn onverkoopbaar.

 

Levenscyclus langstaart wolluis:

  • eitjes in lichaam vrouwtje
  • 60-80 eitjes per vrouwtje
  • ei - adult: 2 maanden
  • vrouwtje leeft 1-2 maanden
  • mannetje leeft enkele dagen
  • meerdere generaties per jaar

Planten waarop langstaart wolluis voorkomt:

  • meest sierplanten
  • orchideeën
  • palmen
  • dracaena
  • varens
  • tropische vruchten
  • druiven

Producten tegen langstaartwolluis:

Cryptolaemus montrouzieri:

Cryptos larven

Anagyrus fusciventris:

LONGIX-Af

Cryptanusia aureiscutellum :

LONGIX-Ca